tky'den neden nefret ettiğimi biliyorum artık. sürekli değişimden bahsediyordu.
insanlar değişmiyorlar. sadece kontrol etmeyi öğreniyorlar. kendilerini tanıdıkça, sadece kendi mutlulukları için ne yapacaklarını kestirebiliyorlar. ve bazıları bunu ışık hızıyla öğrenip uyguluyor.
"ahmet çok değişti eskiden çok sinirliydi."

ahmet hala sinir küü, sadece sinirli olmayı seçtiğinde ortaya çıkan sonuçları bildiği için, sinirli olmamayı seçiyor. ha sen diyorsan ki ahmet artık cidden sinirlenmiyor. ahmet misin sen derim. derim, arkama da bakmaz çeker giderim.

bu yontulmamış kerestelikten, güzel bir süs eşyası haline gelmeye değişim değil, gelişim diyoruz. ve bu da maalesef yaşadığımız çevrenin kurallarıyla örselenerek oluyor.

böyle bişiler işte.